NEDERLANDS:Zo, ik zit inmiddels weer thuis in Ohio waar het regent en het best koud is. Dat is een hele verandering voor mij. Het geeft ook wel weer een fijn gevoel, lekker in je eigen bedje slapen, rust om je heen, familie en dieren die je gemist hebben. Mijn ervaringen in Mexico waren een top punt van mijn leven! Ik heb kunnen genieten, leren en leven daar in Colima. Hele speciale mensen leren kennen en mogen delen. Het verschil tussen levens situaties mogen ervaren en mensen kunnen helpen die het nou eenmaal niet zo goed hebben. Ik zal even vertellen hoe mijn laatste weekje in elkaar stak.De laatste week was vooral voor bereiden op mijn vertrek. Spullen in pakken en nog even genieten van het tehuis. De activiteiten en werkzaamheden gingen gewoon door op het tehuis. Ook ben ik druk geweest om de laatste foto's voor het smoelenboek af te maken. Het is gelukkig af gekomen en ik ben heel blij met het eind resultaat. Dus nu is er een foto van elk kind van het tehuis met een verschillende kleur achtergrond voor hun geboorte maand. Vorige week Vrijdag waren alle vrijwilligers uit genodigd naar de Ranch van Lupita, de directrice van het tehuis. Het was voor ons afscheid, dus we zijn rond een uurtje of 11 vertrokken. Een mooi ritje door de bergen kwamen we bij de ranch uit. Paarden liepen in de grootte lappen weiland te grazen, en we hadden een prachtig uitzicht op de volkaan. Het gaf een heel relaxed gevoel en de omgeving was gewoon heel rustig en mooi! We zaten er vlak bij en hij begon ook nog even te roken. We hebben wat rond gelopen en ik heb zelfs op paarden en ezel rug gezeten. Maandag was het dan zover. Het grote afscheid!! Ik had verwacht dat dit best moeilijk zou worden, maar het viel allemaal reuze mee. Toch ben je er al een tijdje van te voren er mee bezig dus mentaal had ik me er denk ik wel een beetje op voor bereid. Het was goed zo, een onvergetelijke tijd waar ik mee tevreden was. De kinderen vonden het natuurlijk niet zo leuk dat we weg gingen. Marielle, Marije en Lianne (vriendin van Marije) namen ook afscheid met mij omdat we die dag samen verder zouden reizen naar Guadalajara. Met het middag eten hadden we voor de kinderen taart gekocht. Daar hadden we ook al even gezecht dat het onze laatste dag zou zijn, en al gauw kregen we omhelzingen en bedankjes van de kinderen. Wat leuke opmerkingen van de kinderen;"Waneer kom je weer terug?" - Kinderen Maternal"Ja Annemiek je bent eigenlijk best wel goed in voetbal" - Alexander"Neem Pinky (de hond) maar mee, stop hem gewoon in je koffer!" - JosueADIOS; lieve kindertjes, keuken dames, fluitende Mexicanen, banda feesten, mede vrijwilligers, taxi tripjes, zon, strand, voetbal partijtjes met de grote jongens, zorgzame Pinky!! Gracias por todo, y estarán siempre en mi corazón!!Maandag laat op de middag was het dan zo ver. Na het afscheid nemen van de mede-vrijwilligers heeft Ferry ons weg gebracht naar het busstation. Na 2.5 uurtjes in de bus waren we in de avond aan gekomen in Guadalajara. We hebben een hotel gepakt en zijn nog even naar een barretje geweest om wat biertjes te drinken. Al gauw kwamen er oudere mannen op ons af om met ons te dansen. Nee nee, we zijn hier gewoon om lekker te genieten van onze pilsjes en te kletsen. Die Mexicanen snappen dat blijkbaar niet helemaal omdat ze steeds maar weer kwamen, en wij hun nogmaals Nee! zeiden. Toen zijn we maar weer terug gegaan om te gaan slapen omdat ik er om 6 uur al uit moest. Het is 6 uur s'ochtends en mijn alarm gaat. Even douchen en gauw klaar maken. Marielle kwam er ook al gauw uit om mij gedag zeggen. We zijn naar buiten gelopen en al gauw had ik een taxi. Onze laatste good-byes en ik was op weg naar het vliegveld. Mijn laatste taxi ritje in Mexico en met een Muziekje erbij genoot ik nog even van mijn laatste blikken. 20 minuten later kwam ik aan en heb gelijk mijn koffer ingecheckt. Mijn eerste vlucht was naar Mexico Stad, toen moest ik naar Atlanta waar ik 4 uur moest wachten om door te vliegen naar Detroit. Het is altijd weer een hele belevenis dat vliegen. En ik stond er weer van te kijken hoe je behandeld word. Als een kudde dieren word je bij de Amerikaanse douane behandeld, en mensen zijn heel goed in voorkruipen en hebben totaal geen geduld. Eenmaal om half 12 aan gekomen in Detroit stond Mama mij op te wachten met 3 mooie rozen en Marijke stond buiten met de auto, al gauw had ik mijn koffer en op weg naar huis. Thuis hebben we nog even gepraat en Papa was ook nog even uit bed gekomen. Toen gingen we maar slapen het was al half 3! Ja, zo zit je weer thuis.. in het oude ritme. 18 Mei vlieg ik terug naar Nederland omdat ik maar voor 90 dagen als toerist mag blijven. Voor die tijd nog wel even Mama's 50e verjaardag goed vieren! Wie weet wat er next voor mij in de planning staat. Wat het ook is, 't zal wel goed komen en het is altijd weer een leerzame ervaring!Als slot wil ik iedereen bedanken voor het volgen van mijn verhalen en de leuke berichtjes! Nu, op naar het volgende avontuur!!Liefs, AnnemiekENGLISH:Well, as I sit here at home again in Ohio it's raining and pretty cold outside. It's quite a change for me. But it also feels good again, being able to sleep in my own bed again, surrounded by quietness, and family and animals. My experiences in Mexico were a hightpoint in my life! I learned how to enjoy and live life in Colima. I met really special people there and was able to share with them. The difference between life styles and being able to help people that don't have such a luxurious life. I'll tell you a little bit about my last week in Mexico.The last week I prepared myself for the departure by packing my things. The activities and work at the orphanage still had to be taken care of, so I made sure to enjoy my last week. I also spend quite some time to finalize the facebook of the children. I am glad it is now finished, now there is a photo of every child at the Casa with a different color background for their birth month. Last Friday all the volunteers were invited to Lupita's ranch, for a good-bye trip. We left about 11 am. After a beautiful ride through the mountains we arrived at the ranch. With an incredible view of the volcano and horses that grazed the fields we enjoyed ourselves. There was such a quiet and peaceful atmosphere, really relaxing! The volcano was located nearby the ranch and it even smoked a little bit. We walked around for a bit and before I knew it I found myself on donkey and horseback. Monday was the big day.. to say my good-byes. I expected it to be more difficult, but I mentally prepared myself for this day. It was acceptable for me I was satisfied with my time there and experienced an unforgettable time. Of course the children didn't like it that we were leaving. Marielle, Marije and Lianne (Marije's friend) also said their good-byes since they were leaving as well. During lunch time we gave the children pie as dessert and we notified them that it was our last day. Quickly children came to give us hugs and gave us many thanks. Some cute expressions of the children;"When are you coming back?" - Children Maternal"Yeah Annemiek you I'll admit you are pretty good in soccer" - Alexander"Just take Pinky (the dog) with you, he'll fit in your suit case!" - JosueADIOS; children, kitchen ladies, wisseling Mexicans, banda dances, fellow volunteers, taxi rides, sun, beach, soccer matches with the older boys, Pinky!! Gracias por todo, y estarán siempre en mi corazón!!Monday the time had come. After my last good-byes to the other volunteers Ferry took us to the busstation. After about 2.5 hours in the bus we arrived in Guadalajara. We got a hotel and decided to grab a beer. We found a local bar where people were dancing so of course soon enough older man came over to ask if we would dance with them. No, no we came to just chill, talk and enjoy our beers. Them Mexicans obviously don't really understand that because they would keep trying, but sadly for them our response would still consist of No! Then we decided to go back to the hotel to hit the hay. It's 6 am, my alarm rings.. time to get up! I quickly get ready for take off. Marielle soon after wakes up to say her last good-byes. We walked outside and soon after we scored a taxi. After saying bye I was on my way to the airport. My last taxi ride, with some music on the background I enjoyed the last glances of Mexico. About 20 minutes later I quickly checked my baggage in. My first flight was to Mexico City, then I continued on to Atlanta where I had a 4 hour layover to continue on to Detroit. It's always an interesting experience flying! It still amazed me how you get treated like a herd of animals at customs and immigration. People have no patience and they don't know how to stand in line properly.Once I arrived at about 11:30 in Detroit my mom was awaiting me with 3 beautiful red roses. Marijke was waiting for us outside in the car and not much later I recovered my suitcase and we were on our way. Once we arrived home my dad also welcomed me back home. We talked a bit, and went to bed since it was already close to 3 am!Yeah, and then you're home, back to the old routine. The 18th of May I am flying back to Holland since I can only stay as a tourist for up to 90 days. But before that we're going to celebrate my mom's 50th birthday, so that should be great fun! Who knows what is planned next for me. Whatever it is, it will be ok and it will be a learning experience. Finally I would like to thank everyone for following my updates and the various comments that I received! Now, up to the next adventure!!Love, Annemiek
NEDERLANDS: Zoals de titel zegt, kijk uit waar je voor wenst.De laatste tijd heb ik daar wat aparte ervaringen mee. We waren afgelopen weekend in Manzanillo en Marielle waren in de zee aan het zwemmen. We zwommen door de golven, dus best leuk. Ik zei toen "Er moet een grootte golf komen" Nou een paar seconden later werden we totaal onderste boven gemaaid door een flinke joekel van een golf. Tweede ervaring,Het is vrijdag 13 Februari, 2009 en Marielle en ik staan bij het kantoor op het tehuis even te kletsen. Francis komt er bij staan en we hebben het over de leuke tijd die we hier hebben gehad in Mexico. Veel dingen gedaan, gezien en beleefd. Alleen geen aardbeving. Dus ik zei voor de grap "Laat maar komen die aardbeving" Al gauw zeiden ze zeg dat nou niet. Die avond zat ik aan tafel en leunde er een beetje tegen aan. Ik zat ondertussen aan de telefoon en het tafeltje en mijn laptop begonnen te bewegen. Al gauw voelde Ines het ook. Het was een kleine aardbeving/ shock. Wel apart om mee te maken zeg!!Ole nu zal ik even vertellen wat ik de laatste weken heb mee gemaakt.De eerste week van Februari was Marielle's moeder hier uit Nederland. We hebben ook wat uitstapjes gemaakt. In het weekend zijn we naar Carizalillos geweest. Dat is het meer waar ik al eerder heen ben geweest. Daar hebben we weer paard gereden en lekker genoten van het uitzicht op de Vulcan de Colima en het meer.De 5e kwam Marijke aan in Guadalajara en ik heb haar daar na mijn ochtend diensten op de Casa opgehaald. Samen met de bus weer terug gereist naar Colima. Vrijdag heb had ik in de ochtend dienst en Marijke heeft mee gekeken/ geholpen in spelkamer 2. Met de middag hebben we de bus naar Manzanillo genomen. Omdat het al best laat in de middag was zijn we maar naar het centrum gegaan om daar een hotel kamer te boeken. Even onze spullen gedropped en zijn we het centrum in gegaan. De haven bekeken en de straatjes bekeken. Toen was het tijd voor een hapje eten in een restaurantje. S' avonds zijn we met wat ander vrijwilligers naar een discotheek gegaan waar we gratis entree hadden met onze mooie buitenlandse kopies. Haha!De volgende dag zijn we naar Playa Miramar gegaan. Dit licht ongeveer 15 minuten van Manzanillo af. Na veel uur in de zon gezwommen en gelegen te hebben zijn we wat gaan eten en besloten we om weer richting Colima te gaan.Zondag was een rustig dagje en zijn we hier in Colima naar een winkelcentrum geweest. Best een luxe en het voelt eigenlijk helemaal niet Mexicaans daar.We zijn nog even naar de bioscoop geweest en toen hadden we het wel weer gezien. Maandag was het weer een werkweek voor mij dus we zijn met de avond even naar het Centrum geweest. Dinsdag was een dag vol adrenaline!! Ik mocht nog een keer gratis paragliden dus we hadden besloten om het samen te gaan doen. Super vet dus. Ik moest eerst nog even werken in de ochtend, maar we hadden om 11 uur afgesproken bij een hotel. Vanuit daar gingen we met een grootte pick-up truck naar de berg La Cumbra. Het was gauw uitpakken want de wind stond goed. Marijke als eerste en ik volgde. Dit keer ging ik een stuk hoger dat de vorige keer door de wind. Op een gegeven moment vertelde mijn piloot dat we 5 meter ophoog gingen per seconde. Wow!! Je voelt het eigenlijk niet, het is heel relaxed vliegen. Maar mijn piloot had toen wat meer voor mij in petto.Hij zij zo van ben je klaar voor de manuivers? Ik zo jah oké. Hij ging in een keer heel snel van links naar rechts en naar beneden telgelijke tijd. Het was vet gaaf, maar als je me kent hou ik niet zo van achtbanen enz.., dus het was best een ervaring. Al gauw gaf ik toe dat het voor mij wel wat rustiger mog. Geen probleem.Na een tijdje zijn we in een maisland geland waar Marijke ook was geland.Een geslaagde dag en Marijke vond het ook gaaf.Toch apart zoiets.Woensdag zijn we naar de Feria gegaan in de avond. In het dorpje Villa de Alvarez hier vlakbij waren optochten en heel veel mensen te bekennen. Straatjes stonden helemaal vol met mensen en auto's. We hebben nog even gedanst en genoten van wat biertjes. Toch hebben we het maar niet te laat gemaakt want volgende dag moest ik weer gewoon werken.Donderdag middag hebben we bij Hotel Maria Isabel aan het zwembad gelegen en Vrijdag ochtend was het weer tijd om Marijke weg te brengen naar het busstation.Het was een gezellige week samen, en voor haar was het ook een hele ervaring om het verschil te zien tussen arm en rijk hier in Mexico. Ik ben er eigenlijk aan gewend. De eerste indrukken zijn toch anders dan dat je hier 5 maand zit. Het doet me weer denken aan de tijd dat ik hier eerst aan kwam. De verschillen en hoe ik me voelde.Over 10 dagen zit ik ook in het vliegtuig naar Amerika, dus de tijd gaat nu echt snel. Ik wil er nog even niet over na denken want ik ga de kindertjes hier zeker weten missen. De avondjes voetballen met de grootte jongens en uitgeput rennend paardje spelen voor de kinderen in Maternal. Ik ga hier nog even genieten van mijn laatste werkweek en weekendjes in de zon!!Hasta pronto,Besito y abrazo :)...fotos in gallery 5...ENGLISH:Like the title says... be careful what you wish for. We all know this saying. Lately I have experienced some odd moments. While we were in Manzanillo last weekend Marielle and I were swimming, jumping and enjoying the ocean. Small waves came our way and we would swim our way through them. No problem, great fun. I remember saying out loud, "men I really want a big wave to come." Seriously a few seconds later a big wave totally wiped us out. It completely took me down and I tumbled upside down, inside out over the beach of Manzanillo. Second scenario;It's Friday February 13th, 2009 and Marielle are having a chat outside by the office of the Casa. Francis comes over and we talk about how she is leaving the next day. We talk about all the fun moments we had here in Mexico. How we seen, did, and experienced so much. But, not an earthquake... so for the heck of it I say out loud " I want a earthquake now." Marielle reminds me of how I should be careful what I wish for. That evening I am on the phone to figure out my flight itinerary and as I lean into the table all of a sudden my table and lap-top start to shake. Holy cow... Ines was sitting in the kitchen with me and she felt it too. It was a minor earth shock/ quake. Pretty rare experience!!Ole, let me get you up to date with the past few weeks.Marielle's mom was here in the first week of February, so I tagged along with them in the weekend. Once again we decided to go to Carizalillos. We enjoyed the nice view of the Volcan de Colima and the lagoon itself. Soon we found ourselves on horseback and we raced around the lagoon.On the 5th Marijke arrived in Guadalajara so after my morning shift I was on my way with the bus to pick her up. Once I met up with her we returned to Colima. Friday morning I had a few shifts so Marijke helped me in playroom 2. In the afternoon we took the bus to Manzanillo. Once we arrived it was pretty late so we decided to get a hotel room. We dropped off our stuff and took a walk around the harbor and the streets in the center. Soon we were pretty hungry so we got a bite to eat in a nearby restaurant. That night we went to a club with some other volunteers. It was pretty nice to get free entrance... what can I say, foreign beauty helps! Hahaha just kidding.The next day we went to Playa Miramar. This beach is about 15 minutes from Manzanillo. After laying in the sun for many hours we got something to eat in a restaurant at the beach side and returned home afterwards. Sunday was a calm day. We decided to go to a shopping mall here in town. It is very luxurious and it doesn't feel like you are in Mexico. In the cinema we saw a movie and soon after we returned home. Monday was another workday for me so that evening we went to the center of Colima. Tuesday was a day full of adrenaline!! I still had a free paragliding ticket so Marijke and I decided to go fly. I had to work in the morning so we met at 11 at a hotel. Soon we took off with a big pickup truck, and we were on our way to the mountain; La Cumbre. Once we arrived they unpacked real quick because the wind was perfect. Marijke went first and I quickly followed. I went a lot higher this time and at one point my pilot told me that we were making altitude 5 meters per second. Wow!! That is quite a bit but the flight is really relaxing and doesn't feel like you are going that fast. My pilot asked me if I was ready for the maneuvers. Sure why not I replied. Quickly we swung from left to right while going down. It was awesome but if you know me I don't really like roller coasters so I asked him to slow down. No problem.After a while we landed in a cornfield where Marijke also landed. A successful day.Wednesday we went to the Feria in a little town nearby; Villa de Alvarez. There was also a parade and the streets were packed with cars and people. After the parade we went to the Feria had a few beers and danced a bit. Soon after we decided to leave since the next day would be a workday. Thursday afternoon we chilled at the swimming pool of hotel Maria Isabel. Friday it was already time for Marijke to go home so I dropped her off at the bus station really early. It was a fun week together, and for her it was a different experience. she also got to see the big difference between poor and rich here in Mexico. After being here for 5 months I notice less things because for me it's normal by now. But it reminds me of how I felt when I got here and things I noticed.In 10 days I am on my way back to the USA, so the time is really flying by now. I don't want to think about it yet because I know I am going to miss the children at the Casa. The soccer matches with the older boys and the games of playing exhausting running horse for the children in Maternal. I am going to enjoy my last workweek and the weekends in the sun for now!!Hasta pronto,Besito y abrazo :)...photos in gallery 5...
NEDERLANDS: Even een klein verslagje,Veel verandering de laatste tijd. Het groepje vrijwilligers word steeds kleiner.Rianne is vertrokken de 19e en we hadden voor haar nog een surprise afscheids/ tot gauw feestje georganizeerd.Karin mijn bouwmaatje heeft de 27e voor de tweede keer ook haar gedagjes gezecht. Eind deze week komen er wat nieuwe en inmiddels is Sara, een Amerikaanse ook begonnen deze week. Het waren een paar drukke weekjes.Eerst hadden we dus een zandbak gemetseld en de speeltoestellen geschilderd. En vorige week hebben we een heel bouwpakket in elkaar gesleuteld en getimmerd... noem maar op. Marieke had nog geld over van het ingezamelde geld dus ze had een huisje gekocht met schommels, tunnel, glijbaan.. met alles erop en eraan dus. Drie dagen hebben we flink staan klussen. Eerst hebben we alle onderdelen genumerd en de vierde dag stond het geheel overeind, en we waren dus ook best trots. Dat is hier nogal apart dat twee vrouwen iets in elkaar timmeren laak maar zeggen. De klusjes mannen kwamen al elke keer kijken. Oh jah... dat ziet er wel mooi uit, en stevig ook nog. Hehehe wel grappig!!Kinderen wouden ook graag helpen maar dat was een beetje lastig, dus ze liepen een beetje in de weg af en toe, en vooral stieken kijken en op het trappetje klimmen. Toen het eenmaal af was vonden ze het helemaal te gek. Ze kwamen uit alle hoeken en gaten.. al gauw zaten er maar liefst 30 kinderen op. Dansend, zingend, en scheuwend gingen ze te keer. Het leek net een house warming party... zonder de alcohol. Nou ze hebben nu een heel speeltuin. Het is echt beter dan dat het was. Alles ziet er een stuk netter uit, en de kinderen kunnen nu gewoon spelen in plaats van klieren met elkaar. Fijn!!Verder gaat alles goed hier. Nog steeds gaan de daagelijkse dingen gewoon door. Sport in de ochtend, kinderen naar school brengen, afwassen, spelkamer 1 of 2, kinderen ophalen van school, middageten, afwassen, activiteiten met Maternal, Maternal douchen... en Spaanse les, maar daar ben ik nu klaar mee omdat ik mijn diploma heb behaald!!Het is fijn dat je toch iets betekend voor de kinderen hier. Ze geven zo veel terug. Een lekkere warme knuffel betekend veel voor hun, gewoon iemand om mee te praten, of mee te spelen. Ik voel me soms gewoon weer een kind.....Foto's bevinden zich in album 3, kijk ook even bij mijn videos!! Veel kiek plezier.
